De beperkingen van MEFISTO als microsimulatiemodel

Een model is een -noodzakelijke en nuttige - vereenvoudiging van de werkelijkheid en sluit dusdanig bepaalde zaken uit de werkelijkheid uit. Hieronder leggen we kort uit wat de voornaamste beperkingen van het model zijn:

• MEFISTO is een rekenkundig model. Een rekenkundige microsimulatiemodel houdt geen rekening met gedragsreacties van agenten als gevolg van veranderingen in het beleid. In MEFISTO wijzigt een individu zijn of haar arbeidsaanbod niet wanneer lagere persoonlijke inkomstenbelasting of sociale premies worden geïntroduceerd. Het model produceert zogenaamde eerste-orde effecten ofwel de onmiddellijke impact.

• Niet alleen gedrag wordt constant verondersteld in MEFISTO, ook de socio-demografische kenmerken van de individuen en huishoudens worden verondersteld onveranderd te blijven (bijvoorbeeld hun leeftijd, het aantal kinderen in het huishouden, de woonplaats, etc... ). We verwijzen dan ook naar MEFISTO als een statisch model.

• Een microsimulatiemodel modelleert geen veranderingen van macro-economische variabelen zoals inflatie en de groei van het BBP. MEFISTO is een partieel evenwichtsmodel dat, bijvoorbeeld, de vraagzijde van de arbeidsmarkt, de totale vraag in de economie, of de wisselkoers en de rente, als gegeven beschouwt.